Nieuwsarchief


Hoge bijdrage Rabo Clubkas voor Hospice

2018-06-12 22:39:05

In het Parkgebouw in Rijssen werd dinsdagavond 5 juni maar liefst € 50.000,- door de Rabo verdeeld onder 74 stichtingen en verenigingen. Dit alles in het kader van de Rabo Clubkas Campagne 2018, een initiatief van
de bank, dat bestaat naast het Projectfonds van de Rabo.

Evert Voortman, directeur-voorzitter van de Rabo Rijssen – Enter kon dan ook een groot aantal penningmeester blij maken deze avond. 


Evert: “Het is wel de laatste keer dat ik hier sta op dit podium, aan het einde van 2018 ga ik immers met pensioen. De Rabo Clubkas wil het verenigingsleven in Rijssen en Enter blijvend ondersteunen op deze wijze. We zijn gestopt met alle reclameborden, vlaggen, advertenties etc. In de plaats daarvan delen we vanavond € 50.000,- uit”

Rekeninghouders van de Rabo konden in de afgelopen maanden via de website van de bank hun stem uitbrengen op één van de 74 verenigingen en clubs. Dat gebeurde maar liefst 22.588 keer. Zes genomineerden ontvingen een originaliteitsprijs van elk € 250,- voor het leukste filmpje.

De hoogste bijdrage ging dinsdagavond naar Hospice De Reggestroom. Bernard Kobes kreeg een cheque van € 5913,98. Bestuursleden van De Reggestroom waren aangenaam verrast door het bedrag, en niet op z’n minst penningmeester Evert Voortman.

 

 

Baderie ter Harmsel

2018-05-19 14:37:37

Via de heer ter Harmsel van Baderie ontvingen wij een gift van 2000 euro, i.v.m. het 50 jarig bestaan!

Garage Munsterhuis

2018-05-19 14:35:53

Garage Munsterhuis doneerde de opbrengst van de opening van hun bedrijf aan het Hospice!

Koningsdag

2018-05-05 22:21:37

Op Koningsdag verraste bakker Meinders ons met 2 heerlijke taarten, aangeboden door de Oranjevereniging.

Ook kleindochter waakt bij oma

2018-02-07 19:22:30

Ook kleindochter waakt bij oma

Vrijwilligster

2017-12-10 16:31:19

 

Ik schrijf graag een stukje op de website van het hospice waar ik een aantal jaar als vrijwilliger mocht zijn, wegens privé omstandigheden ben ik jammer genoeg voorlopig gestopt, maar als het aan mij lag was ik echt nog lang niet gestopt.

Vrijwilligerswerk is al mooi om te doen, maar vrijwilligerswerk in het hospice zijn, voelt als een cadeautje.

Het voelt als heel bijzonder om in de laatste fase van een kostbaar leven een klein stukje mee te mogen lopen, al is het maar om iemand een beetje te drinken aan te bieden, een luisterend oor te zijn, even een kussen om te draaien, of gewoon maar even stil naast iemand te zitten, soms met een hand in mijn eigen hand..

Geen enkele dienst was hetzelfde, en ik ging na elke dienst als een rijker mens naar huis, en ik was vaak verwonderd en voelde me een gezegend mens dat ik hier in het hospice een plekje mocht hebben.

In het hospice werken maakte dat ik mijn eigen situaties in het leven beter kon relativeren, en dankbaarheid voor simpele dingen geeft.

Het geeft voldoening dat je iets voor je medemens kunt betekenen.

Ook heb ik van het contact met de andere vrijwilligers genoten, de fijne gesprekken, de bemoedigingen naar elkaar, en het samenwerken, huishoudelijke klusjes en de verzorging van de gasten, samen bezig zijn in zo'n liefdevolle omgeving is heel bijzonder.

 

Op de deur van het hospice staat:

 

Wees welkom

Met je eigen gezicht

Met je eigen stem

Met je eigen verhaal

Welkom geliefd mens

 

Elke keer als ik het hospice binnenliep raakte deze tekst me, en ik heb gemerkt dat deze tekst niet alleen voor de gasten, hun familie, en bezoekers was, maar zeker ook voor ons als vrijwilligers.

Ik heb me al deze jaren van vrijwilliger zijn in het hospice erg geliefd en welkom gevoeld

Ik ben dankbaar voor deze mooie, bijzondere en kostbare jaren.

 


Ria Struijk

 

 

Lezing Manu Keirse over verlies en verdriet

2017-10-22 16:37:25

 

(geschreven door een vrijwilliger)

Wie ervaring heeft met verlies, rouw en verdriet weet hoe ingrijpend dit een mens kan raken. In zijn nieuwste boek – Helpen bij verlies en verdriet – zet Manu Keirse uiteen dat rouwen niet het verwerken van verlies is, maar dat rouwen hard werken is om verlies te overleven en perspectief te houden. In een bomvol zaaltje in ZGT Hengelo vertelde de Vlaamse klinisch psycholoog een geboeid publiek, waaronder enkele vrijwilligers van de hospice, dat verlies – in welke vorm dan ook – de hele werkelijkheid beïnvloedt. Alles voelt anders.

 

Keirse benadrukt dat we het verlies niet moeten wegstoppen en vergeten. Ervaar de pijn, maak plaats voor je verdriet en wees bewust bezig met herinneringen levend houden, dat is zijn boodschap. “Want wat is sterven anders dan verhuizen van de buitenwereld naar de harten van onze geliefden,” zegt hij.

 

Keirse’s boek en lezing zijn niet alleen bedoeld om te begrijpen wat verlies met je kan doen, maar ook om mensen te helpen die een verlies moeten overleven. Luisteren, herhaalt hij keer op keer, echt luisteren. Geef een rouwende alle tijd en ruimte om zijn verhaal te doen, op zijn eigen, unieke manier. Want verlies overleven doet iedereen anders. De aanwezige professionals, vrijwilligers en ervaringsdeskundigen kregen talloze voorbeelden van hoe je mensen kon bijstaan in hun verdriet en pijn. Mensen die een verlies hebben overleefd zijn als een boom die een tak heeft verloren, zo vertelde Keirse. Maar na verloop van tijd kan elke boom toch uitgroeien tot een nog sterkere boom met de wond van de verloren tak trots in het zonlicht.

Vrijwilligers vertellen over een cursus

2017-10-22 14:29:29

‘s Morgens om half negen reden we richting Vasse. Een prachtig verbouwd klooster met een mooie tuin was het einddoel, ideaal voor een wandeling! We werden welkom geheten door de beheerster van het klooster en kregen de sleutel van de kamer om vervolgens aan te schuiven voor een kop koffie.

Na de kennismaking ging de cursus van start. De cursus had verschillende onderdelen zoals:

-          Mijn positie als vrijwilliger

-          Communicatie

-          Werken met ‘’Johari venster’’

 

De tweede dag was ook weer een drukke, maar erg leuke dag. Op het programma van vandaag stonden weer verschillende onderdelen zoals:

-          Actief luisteren

-          Open en gesloten vragen stellen

-          Communicatie

-          Gedrag en relatie tussen mensen

-          De ‘’Roos van Leary’’

Veel van deze onderdelen hebben we in de praktijk geoefend met elkaar.

 

Het ontmoeten van mensen met ervaring bij een andere hospice en een andere thuissituatie was voor ons een verrijking.

We hebben een goed team en onze coördinatoren hebben alles goed onder controle, terwijl we nu ook wel een aantal andere verhalen gehoord hebben.

Een cursus zoals deze is zeker voor een herhaling vatbaar. Het waren twee leerzame, gezellige dagen waarin we veel hebben geleerd maar die voelden als ‘’vakantie’’-dagen!

 

Hermien en Hermien 

Wij zijn de tuinmannen van het hospice

2017-09-05 19:57:13

Wij zijn de tuinmannen van het hospice

 

Afgelopen november werd aan ons gevraagd om de tuin van de hospice te onderhouden.

Het was te veel werk geworden voor Evert Ligtenberg, de tuinman die al jaren zorgde voor het onderhoud van de tuin.

De meesten van ons zingen in het koor van Looft den Heer uit Notter en daar kennen we elkaar dus al van.

Elke woensdagmorgen zijn wij paraat om de tuin netjes te onderhouden.

Schoffelen, snoeien en straatvegen: met ons vieren zijn we zo een paar uurtjes bezig. We hebben allemaal de leeftijd van 65 jaar al bereikt en vonden dit een mooie invulling van onze vrije tijd.

Om tien uur staat altijd de koffie met koek voor ons klaar.

Eerste Kerstdag hebben wij 's morgens mogen zingen voor de patiënten, dit heeft op ons veel indruk gemaakt.

Eén keer in het jaar werken onze mannen van het koor ook mee aan de mannenzang in de Schildkerk in Rijssen waar ze de bovenstem zingen. De opbrengst gaat altijd naar een goed doel.

De opbrengst is ook al eens aan het hospice geschonken.

Wij hopen dit volgend jaar weer voor het hospice te mogen doen, zodat wij behalve het tuinonderhoud ook een financieel steentje kunnen bijdragen aan het hospice.

 

Wij doen dit alles met heel veel plezier en hopen dat nog

vele jaren te mogen doen!

 

Jan ter Maat

Henk Dommerholt

Henk Wolterink

Wim Brinkman

Ook de kok is er voor de gast

2017-08-31 22:04:47

Ook de kok is er voor de gast

 

Rond elf uur komt hij dagelijks het hospice binnen, de hobby-kok. Voor alle gasten wordt vers gekookt, naar behoefte, zoveel mogelijk rekening houdend met ieders wensen. Een tiental vrijwilligers heeft zich aangemeld als kok en wisselt elkaar af in een schema dat elk kwartaal wordt vastgesteld.

 

De koks zijn van diverse pluimage. Jong, oud, man, vrouw, visliefhebbers, vleesliefhebbers, soepfanaten, toetjesfanaten, fans van de Hollandse pot maar ook geven ze aan de maaltijd soms een exotisch tintje uit de Gordel van Smaragd of uit Bella Italia. In een logboek wordt nauwkeurig bijgehouden wat er die dag is gekookt zodat de kok die de volgende dag het keukenschort om doet exact weet wat er die week op tafel is gezet. Op deze manier kunnen we variëteit bieden in de warme maaltijden.

 

Bij alles wat we doen, stellen we de gast centraal. Deze bepaalt de hoeveelheid en of alle drie gangen worden geserveerd. Maar de praktijk wijst uit dat een kopje soep er altijd wel in gaat.

 

De koks mogen dan geheel verschillend zijn, ze hebben twee gemeenschappelijke noemers: hun liefde voor het koken en het gevoel dat een mens niet alleen voor zichzelf op de wereld is. Zo maken ze hun hobby dienstbaar aan de samenleving: een perfecte combinatie.

Copyright © 2013 Hospice De Reggestroom

Website gesponsord door Heuvelman Media